19 Şubat 2012 Pazar

Ben Buyum!



Asıl adım Nisa Özcan.17 yaşında gençliğimin baharındayım.Türkiye’nin 4.büyük şehri Bursa’da yaşıyorum.Aslında buna Bursa da yaşıyorum  denmez çünkü  Bursa’nın  şirin ilçesi Gemlikte yaşıyorum.Dizilerde,programlarda adını duymuş olablirisiniz doğrudur çok ünlü çıkarmışlığı vardır.Hatta Orhan Veli’nin bile Gemlikle ilgili bir sözü bile vardır.’Gemlike’e doğru denizi göreceksiniz sakın şaşırmayın’.Sözden de anlaşılacağı üzere deniz şehridir.Bir baştan bir başa sahili vardır.Güzeldir hoşturda birazda sıkıcıdır.Pek zaman geçirilecek yer yoktur ama güzeldir tam yazlıktır,kışıda güzel olur.Her neyse ben kendimden söz etmek istiyorum.18 şubat 1995(95'liyim diye sakın küçümsemeyin yaşıtlarıma hiç benzemem) yılında şoğuk bir gün’e merhaba demişim doktorların kollarında.Daha o gün anlamış doktorlar bu çocukta iş var demişler(burda uydurdum).4.5 kilo,53 cm’lik bir nur topuymuşum tabiri caizse .Büyümüşüm büyümüşüm  büyürkende ne ölüm tehlikleri atlatmışım.Bunu anlatmadan geçemiycem .Annem abimle beni uyutmuş bir güzel fırsattan istifade edipte kendi de yatmış tabi.Benim afacan abim de uyanmış durur mu  rahat kalkmış hemen zaten o zamanlar beni oyuncak olarak görüyor sürekli  benimle oynuyormuş .Ben de o  zamanlar 1 yaşındayım abim de  6 yaşında  almış beni kucağına götürmüş  balkona çıkmış sandalye’nin tepesine Marmara Deniz’i  ne karşı durmuşuz öyle .Annem komşuların ciyaklamalarına uyanmış koşa koşa gelmiş ilk kez kalbi orda teklemiş kadıncağızın .Almaya kalkmış beni abimin elinden izin vermemiş, annemin dediğine göre söylediği sözler aynen şunlarmş’anne kızma bana kardeşimin canı sıkılmış ben de ona manzara izlettiriyorum’.Daha bu ne ki başıma neler geldi neler .Bi zarar gelmeden büyüdüm tabi ama hep abimin başına gelirdi bişeyler vücudunda sayısız dikiş izleri.Büyüdük sonuçta herşeye rağmen .İlkokul ‘u gayet yüsek notlarla bitirdim,sevilende bir öğrenciydim e bu da bitti.Lise için aynı şeyleri söyleyemeceğim tamam hocalar severlerde beni notlar pek de iç açıcı değil o kadar da abartmayayım yine de sınıf ortalamasının üstünde.Ben de problem yok ben aynı çalışkan benim okul çok zor be abi. 1 yılım kaldı sonra ver elini üniversite . Aslında yurtdışı demem çok daha doğru olur . ilk önce New York’da  Parsons moda okulu sonra italya’da çalışmak gibi hedeflerim de yok değil. blogum moda,yemek,sanat,teknoloji doğrusu bana farklı gelen herşeyle ile illgili olacak.Moda’ya ilgim 2008 yılında Chanel ile tanışmamla başladı sonra da devamı geldi de geldi .Hatta bir dönem marka hastalığına yakalnmıştım kızımın adını Chanel oğlumun adını Alexander koymayı bile düşünmüştüm.Atlattım ama kızımın adı Chanel olsa hiç de kötü olmaz bence .Bu blogu kurmamdaki amaç farklı tarzlara ilgimi sizlerle paylaşmak istemem tabi sizlerden de fikir ve yardım alarak .Şimdilik bu kadar  to be continued.Sizi tanımıyorum ama şimdiden kanım ısındı.


                                Bitches
                           -N

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder